Bir zamanlar okul, umutla bakılan bir binaydı. Peki ya şimdi? Çocuklar neden okula sevinçle başlıyor da birkaç yıl içinde sırtlarında ağır bir yükle oradan kaçmak istiyor? Neden teneffüse koşarak çıkan bir çocuk, derse dönmek istemiyor?

Okulun Sonu, bizi bu yakıcı sorularla yüzleşmeye çağırıyor. Bu çağrı yalnızca bugünün eğitim sistemi eleştirisi değil, aynı zamanda çocukların gizli öğretmenliğini, ebeveynlerin sızısını…

Sayfalar ilerledikçe bir okul binasının aslında neyi temsil ettiğini sorguluyor ve şu soruları soruyorsunuz: Öğrenmek hâlâ büyülü bir şey olabilir mi? Eğitim gerçekten özgürleştirir mi? Yoksa biz, çocukları kalıplara sokarken onların içindeki cevheri unuttuk mu?

Sahadan gelen uzman bir eğitimci olarak Turgay Polat bu kitapta, dünyanın dört bir yanından örneklerle, ilham veren hikâyelerle ve yüreğe dokunan anlarla, klasikleşmiş okul algısını sarsan, ezber bozan bir perspektif sunuyor. Ne dersiniz, belki de artık okulun yeniden tanımlanma zamanı gelmiştir?

Okulun Sonu cevabı hazır reçetelerde değil, doğru sorularda arıyor.